içimi acıtıyor çaresizlikler,
tiz bir kapı gıcırtısı kalır ya gidenin ardından
öylesine acizlikler
ne yapılırsa yapılsın, zamanı gelmeli
gelmeyince olmuyor mevsimsizlikler
alıp götürüyor tohumunu insanın
…
Teslimiyet anı…
…… ve neyzen üfledi derinden
Kulaklarda gece turuncusu bir ses yankılandı
Bütün varlığı
Bütün yaratıklara
Yeni bir ruhla
Sevgi için kollarını açtı
Yankılandı yer ve gök
Teslimiyetin vaktiydi
Elleri uzandı gökyüzüne
Sıyrıldı bedeninden usulca
Ney sesi yapıştı bulutlara
Uzattı elini
Çıkarsız ve sınırsız
teslim olurken geceye…
adam koştu nefese nefeseydi tepeye vardığında
geç kalmıştı…
gün batacaktı birazdan
gökyüzüne açılan merdiven
çoktan geri dönmüştü toprağa
mistik bir koku sarmıştı toprağı
güneş vedasını ederken asırların boşluğundaki güne
umutsuzca durdu…
Onların adı çocuk
Abdulkadir, Yusuf, Cemile, Kerem….
Hepsi çocuklar…
Ütopyalarının kapılarını araladık ve
yüreklerine naif bir dokunuş yaptık.Onun adı …
ne olursa olsun,
nerede yaşıyorsa yaşasın
“çocuksu düşleri”
umarım tümünün gerçekleşir.
Bursa Cumalıkızık gezisindeyiz, daha önceden de oraya gidip fotoğraf çekmiş olmanın rahatlığı ile gruptan ayrılıp oranın sokaklarında kendimi yok etmek istedim. Derken yanımda benim gibi oranın atmosferinde savrulan Ergün ile dolaşmaya başladık…
Yüreğimden öyle güzel hikayeler geçiyordu ki; eski evler,
