KOPUŞ
June 27th, 2008
Ne vakit eksildi cümlelerin, insansız görünenlere döndü yüzüm…
Önce yinelemeler ve ağzından dökülen ezber cümleler…
Hissiyatını yitirerek!
Ve başka bakışlara benzerken bakışların, her bir ses benzeyerek bir başka, esasında pek çok sese…
Bir ayrımın yokluğuna düşerken…
Bunu saçını geriye atışın kadar doğal, yana bakışın kadar işveli, acımasız ve fakat kasıtsız…
Ancak suskunluk olduğunda, başka seslerden nihayet sıyrılarak…
Aslında sözüne son noktayı koyduğunda… Bakışın her şeye döndüğünde…
Her şeye dâhil olduğumda ama hariçliğimi çoktan yitirdiğimde ve bir an…
Bir aralık…
Sonra pek çok defa
Ve artık gün akışına sabah akşam kadar dahil ve hariç olduğumda
‘Ayrıksı’lığım, ‘başka’lığım diye bir şeyin artık varlığını yitirip
Sıradanlığa, iyimser bir gülüşe eklendiğimde… Ama en çok söz arası ve bir zorunluluk gibi öğüne dâhil olduğumda
Bir mesafe gelip aramıza yerleştiğinde ve sen fark etmeyecek kadar buna itiraz ettiğinde
İnsansız görünenlere döndü yüzüm!
Katlanılır değil… Zaafsa evet! Pişmanlık elbette ki geri dönüşsüzlüğüm!
Bir çizgiye bir kararlılığa değil bir acıya vardırıyor bu sıyrılıp gidişin.
Başım ellerim arasında çaresiz değilim, gözlerim acıyla kapanmış görmez değilim…
Aksine! Her şey o kadar sakince adını söylüyor ki ! Ve kaçmaksızın, kaçınmaksızın öyle duymaktayım ki her sesi…
Şimdi başka seslere karışıyor sesin! Bakışın, sözün…
Verdiğin tüm anlamlardan çekip alarak beni, soyarak giydirdiğin eşsizlikten
Dönüp bakmaksızın gidiyorsun ışıl ışıl bakışlarla;
İyi niyetinle bir gülüşü uzatıp yanağıma, söz arası boşlukta sesini ulaştırman bana…
Gelişine benzeyen gidişin karşısında ben!Bir yerleşmişlik zamanının içinden çıkarak!
Şimdi benden uzaklaşan anlamların yüzünde bir im,
bir tebessüm olup göçtüğünde başka yüzlere ve giderken sildiğinde ardında kalanı…
Sevgili’den daha beter gidişin, terk edişin!
Ancak bir dalga sesi eşlik eder beni vurduğun kıyıya!..
Bırak yüzükoyun kalayım. Acıtıyor insan yüzü!
Değmesin insan eli bedenime, değmesin ne sesi ne nefesi kulağıma, yüzüme…
(Ocak 2008)
Yazı - Eylem AKBAŞ
Fotoğraf - Osman Fırat TURAN
Yorum yazmak isterseniz