Gökyüze Açılan Merdiven

adam koştu nefese nefeseydi tepeye vardığında

geç kalmıştı…

gün batacaktı birazdan

gökyüzüne açılan merdiven

çoktan geri dönmüştü toprağa

mistik bir koku sarmıştı toprağı

güneş vedasını ederken asırların boşluğundaki güne

umutsuzca durdu…

tırmanabilseydi gökyüzüne

sonsuzluğa açılan kapıyı aralayabilecekti

mutluluk çeşmesinden alacağı bir damla

dünyaya yetecekti aslında

tüm hüzünler silinecekti

…

Uzunca durdu

Asırların boşluğundaki anı kaçırmıştı

Ruhunu merdivene teslim edip

Dünyadaki hüzünler her geçen saniye artarken

Toprağa bir damla göz yaşı düştü

Usulca yürüdü gitti ardında güneşi de bırakarak

…………………

Yorum yazmak isterseniz