kim polaroid üzerine bir hikaye yazar bilmem ama elimde çok güzel konular var belki 20 sene sonra hikayesini yazdığımda meşhur olacak bir commodore 64 bile kalmayacak yeryüzünde ama polaroid benim çocukluğum için kült birşeydi…
5 Ekim 2004, İstanbul
“İnsanın hayatı, insanın hayalidir.”
Andre Gide – Günlük ( 3 Ocak 1892 )
Güneyden, Marmara’dan esen rüzgar yüzüme vuruyor.
Ramazan’a az kaldı. Sultan Ahmet ışıl ışıl. Karşılamaya hazır kutsal ayı.
Fehmi Bey Otel’in terası her zaman olduğu gibi büyülü. Kutsal mekanların ve sakin ama üretken iç denizin ortasındayım.
Soyut! Bu atmosfer maddeden sıyrılmamın bir başka […]
‘Dağlarındayım çocukluğumun…
Gölgelerim koşuyor güvercinlere..
Cebimde dökülmeye hazır gözyaşları…
Mağrur çocuk hayallerim…
Yorulmuşum..
Kalbim Hozat dağları..
Yüksek , karlı, pare pare çiçeklenmişim…
Rüzgarlar kederime eş..
Uğulduyorlar çocuk bahçelerimde…
Elimde ilk gençliğimden çakıl taşları..bilyeler….
Şrd/Nisan’07
Daha fazla…
Kesicidir elindeki, birinin seni uyarmasına gerek yoktur.
Bilirsin. Bunca yılda tecrübe etmişsindir, olmadı dinlemişsindir yaşayıp tecrübe edenlerden…
Eğer dalgınsan, sakarsan biraz, keseceğinden teğet geçip sana gelirse bıçak, kanarsın.
Bakarsın sızan sıcacık kana, kızarsın kızdığın senden başkası değil oysa…
Bir yudum alırsın kanından, dindirir belki diye acını.
Sebebi sensin bu acının senden başkası değil.
Sen değil misin ki koca insan, yanacaksa canın, […]
bir telefon çalar,
bir ömür gider, içten…
bir not bulursun, masanın üstünde,
havalara uçarsın…
Tarasan saçlarını denizin estiği yere
siyah gözlerinle çevrelenmiş bakışların
kardan yapılmış demli çay gibi kirpiklerin
esareti çeken
özgürlüğü hayal bilen
düşlerin gölgesinde yaşayan
