Küsüp geri döndüğüm ülkem….

February 25th, 2008

Küsüp Geri Döndüğüm Ülkem

…yakınır dururum kendimebilmem mi;sen nasıl kendinden bilirsin derdimi..dayan dedin amma,derdim çıksa bağrımdan, kuru ekmekten şikayetim niye ola ki… …….. pd

1971 di.

Gençtim.

Gitme demişti.

Gitme.!

Ama Aborjinler var orda gitme dememişti.

Yada kangurular var!

Kendine yabancılaşırsın ne olur gitme de dememişti.

Yıllar geçmişti.

Beni sevdiğini söylemiştin.

‘Gitme’ dediğin günden 13 yıl sonra!Aklıma seni özlerken neden asla dönemediğim gelmişti.

Tenimin kokusu bu soğuk ülkede başka bir iklime alışırken,

azalan Ankara özlemim seni netli yemiyordu.

Küsmüştüm doğduğum topraklara.

Durmamıştım içinde büyüdüğüm su kanallarının,

yaz sıcağı söğüt ağacı anılarıyla.

Rüzgar ters esiyordu, çocukluğum inat ediyordu.

Ben papatyaydım, ağaçlar kocaman dilek kutuları..

Hep eğikti dalları baharın.

İnceydi.

Rüzgar ters esiyordu, biz sevmeği unutmuştuk.

Liberaldi yüreğimde ki aşklar.

Tarafı olmayan demokrat rüzgarlı aşklar..

Belki de bendim bu ülkede ki despot darbelerin jan darkı!

Tiksiniyordum darbelerden.

Nefret ediyordum anlaşılamadığım gençlik rüyalarımdan.

Gitmiştim.

Küsmüştüm.

Barış mı?

Çocuklarımdan birinin adıyla hayatta kalmıştı.

Özgürlük mü; Güvercinleri eksik bir Karaoğlanın, kanatlarında yalnızdı.

Gelemedim.

13 yıl geçmişti.Ve sen beni sevdiğini söylemiştin.

Küsmüştüm saçlarımda rüzgarı soğuk bir özlemle sana Ülkem..^^

Pınar Dağ | Yorumlar | Trackback