Hayat Güzeldir..

February 25th, 2008

Umut… insanı ayakta tutan yegane olgu.

Hepimizin çevresinde vardır, hatta kimi zaman biz bile düşeriz böyle bir gaflete. Ne kadar gerçekçi olduğumuzdan emin olamasakta, ağzımızdan çıkıverir: “Hiç umudum kalmadı” , “artık ölmek istiyorum..” , “bu dünya yaşanası bir yer değil” vb. kelimeler..

Oysa bir düşünsek bizi böylesine melankoliye iten sebepleri, başka insanlarla kıyaslasak sonra kendimizi, eminim güler geçeriz dert sandığımız şeylere.Bu fotoğrafı çekmeden önce, benimde büyük bir derdim vardı. Şimdi ne olduğunu bile hatırlamıyorum ama öylesine büyük bir dertti ki, o sıralarda bu karanlık dünyadan yok olmanın hayallerini kuruyordum. Sonra bu çocuğu ve annesini gördüm. Bulunduğu konuma ve şartlara aldırmaksızın etrafına gülücükler saçıyordu.

Onu göremeyen, kenara iten gözlere inat, o insanların üzerine üzerine gidiyor, küçücük yüreğiyle bir şeyler haykırıyordu adeta.. Eğildim, elimi uzattım. Parmağımı avuçlarının içine alıp; o güzel gülümseyişini, gözlerimin içine bakarak sürdürmeye devam etti. Öylesine pozitif bir ışık saçıyordu ki, o anda tüm dertlerimi unutuverdim ve düşündüm, hayat güzel değilse, bu çocuk hala nasıl gülebilir?

Serdar Çelebi | Yorumlar | Trackback