Ilık Bir Umut Çizgisi
February 14th, 2008
“Güzelsin Lucienne,” dedi.
“Daha ötesini de artık görmüyorum. Fazladan bir şey istemiyorum senden.
Bu ikimiz için de yeterli.”
“Biliyoum,” dedi Lucienne.
Patrice’e sırtını dönüyor ve bıçağının ucuyla sofra örtüsünü temizliyordu.
Patrice onun yanına geldi ve ensesinden tuttu.
“İnan bana, büyük acı yoktur, büyük pişmanlıklar, büyük anılar yoktur.
Her şey unutulur, büyük aşklar bile.
Yaşamda aynı anda hüznün ve coşkunluğun bulunuşu bundandır.
Olayları görmenin ancak belli bir yolu vardır ve zaman zaman ortaya çıkar.
İşte bunun içindir ki, yaşamında büyük bir aşka, mutsuz bir tutkuya
sahip olmuş olmak yine de iyidir.
Bu en azından bizi çökerten nedensiz umutsuzluklar için bir korumadır.”
Albert CAMUS – Mutlu Ölüm
Fotoğraflar – Mehmet TURGUT
1 Yorum “Ilık Bir Umut Çizgisi”
01
ilk bakışta karmaşık bir devinim gibi duran insanın aidiyetleri, kendine ‘orantısız güç’ kullanımında aynı insafsızlığı da hak görüyor.
kanımca unutmak, acıyla aynı eğilimde değil. bu yüzden belki insana aykırılığından dem vurabilirim. ama aynı zamanda acının bir fenomen olarak bu coğrafyada asırlık devşirilmişliğini görünce ‘unutmak’ da istiyor olabilirim.
şu bir gerçek ki acının rengi, derimizin rengiyle örtüşen koyulukta.
öte yandan; ne haber la mehmet turgut?
Yorum yazmak isterseniz