An(lam)

Ne çok aramış da öyle bulmuştuk:

O ne güzel, ne bulunmaz anlamdı.

Bir varmış bir yokmuş, bir boşluk işte şurada: İçimizdeymiş.

Sonra gelmiş o anlam,

o boşluğu doldurmuş.

Hiç yadırgamamış yerini.

Ne güzel olmuş.

Benimdi. Yan yanaydık.

Yan yana durmak istemiştik: Dünyayı birlikte anlamak.

Birlikte soluk alıyor, sokuluyor, saklanıyorduk…

Birlikte bulduk onu;

Sana, bana, her şeye yeni bir anlam geldi.

8 yorum yapılmış “An(lam)”

01

“hiç yadırgamamış yerini, ne güzel olmuş” demişsiniz ne de uslu ne de duru dile gelmişsiniz. Elinize sağlık Berna Eren. Son derece huzurlu, sade şikayetsiz bir hüzün gibi yazınız.

eylem akbaş at January 25th, 2008 around 15:01
02

Fotoğraftaki hüznü cümlelerinizde de bulmak çok hoş. Tebrikler…

sedat palut at January 26th, 2008 around 00:10
03

Sevgili Sedat Palut,

Beğeninize ve “o anlam”a ortak oluşunuza çok sevindim. Teşekkür ederim inceliğinize.

Berna EREN

Berna Eren at January 26th, 2008 around 16:21
04

Eylem,

öyle güzel ifade etmişsin ki yine…
“Körler sağırlar birbirini ağırlar” demesinler diye sevincimi anlatıp uzatmıyorum bu yanıtı (:

Sevgi ve Saygı ile…

Berna Eren at January 26th, 2008 around 16:23
05

tek kelime..
mükemmel…

nur at January 29th, 2008 around 15:03
06

Üç kelime:
Çok Teşekkür Ederim (:

Berna EREN at January 29th, 2008 around 15:53
07

Çok güzel yazmışsınız,insan siirlerinizi okurken birden kendini baska diyarlarda buluyor.

Naz Eren at February 13th, 2008 around 19:04
08

Teşekkür ederim Naz EREN.
Soyadı benzerliğimiz tesadüf müdür? Öyle ise ne de güzel tesadüftür (:

Berna EREN at February 14th, 2008 around 00:11