Gece Küheylanları

November 27th, 2007

Ah, Faustus, bir saatin kaldı ancak; sonra, sonu gelmez ilence gömüleceksin! Durun, ey göğün hep dönen küreleri! Durun da, vakit de dursun, gece yarısı gelmek bilmesin. Çık, doğanın kutsal ışığı, çık! Her yanı bir daha sonu gelmeyecek ışıklar kaplasın; ya da şu saat, ne olur, bir yıl, bir ay, bir hafta, tam bir gün olsun…Faustus pişmanlık duysun, ruhunu kurtarsın! O lente, lente currite, noctis equi!*Ama hayır, yıldızlar hiç durmadan yürüyor, zaman akıyor, saat de vuracak, şeytan gelecek, Faustus cehenneme gömülecek! İçimdeTanrıma doğru bir hız var; kimdir beni aşağıya çeken?

Bak, bak… İsa’nın kanı gökte nasıl akıyor?Bir damlası, yok yok, yarım damlası ruhumu kurtartır. Tanrım!!! Tanrı adını ettim diye kalbimi parçalama! Ama gene ona yalvaracağım.

Ah! Lucifer acı bana! Nerde o kan şimdi? Yitip gitti…Bak, Tanrı kolunu uzatmış, kaşlarını öfkeyle nasıl çatmış!

Dağlar, tepeler gelin, gelin yığılın üstüme, Tanrı’nın öfkesinden saklayın beni… Kımıldamıyorlar bile! Öyleyse kendimi boylu boyunca toprağa gömeyim. Açıl toprak! Yok… Beni o da istemiyor, ona da sığınamıyorum!

Siz, ey yıldızlar, doğuşuma egemen olan etkinizle yazgıma, bu ölümümü, cehenemi yazan yıldızlar; dumanlı bir sis gibi kaldırın beni, şu fırtınaların anası bulutların böğrüne gizleyin; sonra, o duman saçan ağzınızla kolumu, bacağımı, her yerimi havalara dağıtın da ruhum için cenete gitmekten başka bir yol kalmasın!

(Saat on bir buçuğu çalar)

Ah saatin yarısı geçti… Birazdan hepsi geçecek. Tanrım! Ruhuma acımayacaksan, bari, İsa aşkına, bitip tükenmez acılarımın bir sonu olsun! Bırak, Faustus cehenneminde bin yıl, yüz bin yıl kalsın; ama sonunda esenliğe kavuşsun.

Ah! Cehennemlik ruhlar için son var mıdır ki? Faustus, sen niçin ruhsuz yaratılmadın? Ya da, bu sendeki ruh neden ölümsüz? Ruhum cehennemde bitmez, sonu gelmez acılar çekecek… İlenç olsun beni dünyaya getirene, ilenç olsun… Yok, Faustus, sen kendine ilen, Lucifer’e ilen, seni cenettin mutluluğundan yoksun kılan Lucifer’e

(Saat on ikiyi vurur.)

İşte çalıyor, çalıyor… Haydi, bedenim, değiş de hava ol! Yoksa Lucifer seni alır, hemen cehenneme götürür.

(Gök gürler, şimşekler çakar)

Ruhum, bir damla su ol da dökül okyanuslara, bulunma bir daha!

(Şeytanlar girer)

Tanrım, Tanrım, bana öyle öfkeyle bakma! Yılanlar, engerekler, bırakın biraz soluk alayım, iğrenç cehennem, açma ağzını öyle! Gelme Lucifer, gelme! Yakacağım bütün kitaplarını! Ah! Mephistophilips!

Dr. Faustus
Marlowe
(Çev: İrfan Şahinbaş)

Faustus: Bilgiye susayıp, dünyanın bilgi sınırlarını aşmak içn şeytanın yardımına başvurarak bu bilgileri büyücülükte kullanan bir doktorun hikayesidir.

* Yavaş koşun yavaş… Ey gece küheylanları!

Mehmet Turgut | Yorumlar | Trackback