Kanatlara Veda
November 21st, 2007
…
Suçluluk bir duygudur çünkü. Tıpkı aşk gibi.Aşık oluyorsunuz bu arada. Böylece her şey kendiliğinden çözümlenmiş oluyor. Kanatlarınız derhal alınıyor elinizden. Meleklerin aşık olmaya hakları yok, biliyorsunuz. Aşık olmanın cezası, dünyaya kafa üstü düşmek.
Oysa bilmiyorlar: Uçmanızı engelleyen o ağır kanatlardı aslında.
Kanatlarınızdan kurtulunca hafifliyor ve özgürleşiyorsunuz. Kendi isteğinizle seviyorsunuz bir çocuğu, başkaları öyle istediği için değil. Kendi isteğinizle kokluyorsunuz bir kadını, kardeşinizin yardımına koşarken işinize yarayan başkalarının taktığı kanatlar değil, insan bacaklarınız oluyor.
Melek değilsiniz artık. Bu sizi insanlaştırıyor.
Hata yapabilir, saçmalayabilir, yanılabilirsiniz. Provası olmayan bu dünyada kusursuz olma mecburiyetinden kurtulabilirsiniz.
Kanatlarınızla vedalaşıyorsunuz. Özgürlüğe uçabilirsiniz artık.
Tuna KİREMTÇİ
Kanatlara veda
2 yorum yapılmış “Kanatlara Veda”
01
Fotoğraf çok güzel, fakat yazı o kadar başarılı değil.
Yazıda ki tek orjinal cümle “Provası olmayan bu dünyada kusursuz olma mecburiyeti” burası.
Okuyucuya kabul ettirme kaygısı taşıyan cümleleri var.
Yazı yerine … nokta konsa bile yeter.
Fotoğraf o kadar hoş
:)
02
“Provası olmayan bu dünyada kusursuz olma mecburiyetinden kurtulabilirsiniz.
Kanatlarınızla vedalaşıyorsunuz. Özgürlüğe uçabilirsiniz artık.”
Tüm bir kareyi anlatmaya yeterdi bu iki cümle diye düşünüyorum.
Hani her yazılan şüphesiz onu yaratan tanrıya itaat eden cümlelerdir.(fotograflarda) “Onu yansıtan ve zati özelliklerini taşıyan.” Buda öyle…
Baştan aşağı yazılmış; ve yukarıda da dediği gibi eleştirenin “Okuyucuya kabul ettirme kaygısı taşıyan cümleler” ama yazarı asıl yansıtan sondaki son iki cümle.
Sevgiyle.
Yorum yazmak isterseniz