ANKARA
September 30th, 2007
Ankara’ya gelenler bilir AŞTİ’yi. Ya ayrılanlar vardır orada ya da kavuşanlar. Benim için ise ya uğurlamadır ya da karşılama…
Zamanında ben otobüse binmeyi korkumdan dolayı bıraktım. Mümkün olduğunca tren veya uçağı tercih ediyorum. Çok sosyetik görünmesin ama bu korku fobinin de ötesinde. Geçti zannetmiştim ama geçmemiş bunu en son İstanbul-Ankara arası giderken farkettim.
Kendimden çok bahseder oldum :)
AŞTİ bir Anadolu kesitidir aslında… Her türlü insanı orada bulacağınızı bilirsiniz. Güzel bir fotoğraf konusu çıkar umuduyla 4 günümü orada geçirdim.
AŞTİ’nin hiç samimi bir havasının olmadığını farkettim. Hiç gülen bir insan yok. Hep asık suratlar, sinirli veya bıkkın yürüyüşler, umursamaz sigara içişlerle dolu AŞTİ.
Ve yorgunlar ile…
Hepinize iyi yolculuklar…
Yorum yazmak isterseniz